را بر آن گواه آورده‌اند كه آن حضرت بزن مستحاضه‌اى فرمود : « دعى الصلاة ايام اقرائك » نمازت را در ايام عادت كنار بگذار و رها كن كه در اينجا كلمه « اقراء » به معناى حيض‌ها است زيرا نماز تنها در آن حالت واجب نيست . كسانى كه مىگويند « قرء » به معناى پاكى و طهارت است استدلال مىكنند به اين آيه « فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ » يعنى زنان را براى نگاهدارى عده رها كنيد و طلاق دهيد و با توجه به اينكه طلاق بايد در طهر باشد ( البته طهر و پاكى كه در آن آميزش صورت نگرفته باشد ) و ظاهر آيه هم اينست كه طلاق مبدء و آغاز عده است بنا بر اين مقصود از « قرءها » كه ميزان و اندازه عده است همان پاكىها مىباشد . و نيز بقول رسول اكرم كه به عبد اللَّه بن عمر وقتى زنش را در حال حيض و عادت طلاق داده بود فرمود : بايد رجوع كند و وقتى زن پاك شد آن وقت طلاق دهد يا نگاهدارد آن گاه حضرت اين آيه را تلاوت فرمود « إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ » طلاق دهيد براى عده آنها يعنى قبل از عده ( كه عده با آن آغاز شود ) و اين ميفهماند كه عده همان پاكىها است نه حيض زيرا در اين صورت است كه پس از طلاق ، زن وارد عده مىشود و اگر زن را در حال حيض طلاق دهد وارد در عده نمىشود مگر بعد از تمام شدن ايام حيض . 3 - اصحاب از زراره نقل كرده‌اند كه گفت من شنيدم از ربيعه كه ميگفت نظر من اينست كه « اقراء » در قرآن همان طهرها است كه فاصله دو حيض مىباشد و به معناى حيض نيست . زراره ميگويد داخل بر حضرت باقر ( ع ) شده رأى ربيعه را بر آن حضرت عرض كردم حضرت فرمود او اگر اين رأى را به خودش نسبت ميدهد دروغ ميگويد اين رأى ، از على است . زراره عرض مىكند : آيا على اينطور ميفرمود و چنين معتقد بود . حضرت فرمود آرى . او چنين ميفرمود كه « قرء » همان طهر و پاكى است چون در حال پاكى خون يك جا جمع مىشود به آن قرء گفته‌اند و وقتى حيض شد متفرق ميگردد . زراره ميگويد عرض كردم مردى زنش را در حال پاكى طلاق داد بدون نزديكى و آميزش و دو عادل را هم شاهد گرفت حضرت فرمود : وقتى داخل در حيض سوم شد